Satış Fiyatı ve Kâr Marjı Nasıl Hesaplanır?

Satış fiyatı hesaplama sırasında en sık yapılan hata, maliyetin üzerine belirli bir yüzde ekleyip bu oranı “kâr marjı” kabul etmektir. Oysa maliyet üzerine eklenen oran ile satış fiyatı içindeki kâr oranı farklı kavramlardır.

Önce gerçek birim maliyeti bulun

Alış fiyatı tek başına maliyet değildir. Ürünün satışa hazır hale gelmesine kadar doğrudan oluşan nakliye, ambalaj, platform veya işlem giderleri ve gerekiyorsa fire etkisi maliyet tabanına eklenmelidir. Hangi kalemin ürün maliyetine, hangisinin dönem giderine gireceğini işletme politikasında açıkça tanımlayın.

Markup ile marjı ayırın

Bir ürün 100 TL’ye mal olup 125 TL’ye satılıyorsa maliyet üzerine ekleme %25’tir; satış fiyatı içindeki brüt kâr payı ise 25/125 = %20’dir. Bu iki oranı karıştırmak hedef fiyatı yanlış kurar.

Hedef marj üzerinden fiyat hesaplanacaksa temel mantık maliyet / (1 - hedef marj) şeklindedir; ancak satışa bağlı komisyon ve diğer kesintiler ayrıca modellenmelidir.

Satış kanalına göre net fiyat hesaplayın

Aynı ürün mağaza, kendi e-ticaret sitesi ve pazaryerinde aynı ekonomik sonucu üretmeyebilir. Komisyon, kargo katkısı, ödeme hizmeti, kampanya katılımı ve reklam maliyeti kanal bazında değişir. Bu nedenle tek liste fiyatından değil, kanal bazlı net tahsilat ve katkıdan karar verin.

İndirimi marj üzerinden test edin

%10 indirim satış fiyatını %10 düşürür ama kârı çok daha yüksek oranda azaltabilir. Her kampanya için indirim öncesi ve sonrası TL katkı, marj ve başabaş satış adedini hesaplayın. İndirim sonrası aynı toplam kârı korumak için kaç ek satış gerektiğini görün.

Hedef marjı ürün sınıfına göre belirleyin

Tüm ürünlere tek marj uygulanması stok hızı ve rekabet farklarını yok sayar. Hızlı dönen, çapraz satış yaratan veya müşteri kazandıran ürünlerin marj politikası farklı olabilir. Ancak bu istisnalar bilinçli tanımlanmalı; düşük marj “fark edilmeden” oluşmamalıdır.

Fiyat güncelleme tetiklerini tanımlayın

Birim maliyet, komisyon veya kur belirli eşik üzerinde değiştiğinde fiyat gözden geçirme alarmı üretin. Böylece maliyet artışı birkaç ay boyunca marjı sessizce eritmez.

Hazır gelir-gider ve gerçek kârlılık görünümüyle fiyat kararını test etmek için Günlük Gelir–Gider ve Gerçek Kârlılık Sistemi ürününü inceleyin. Diğer araçlar Satış ve Fiyatlama Excel şablonları sayfasındadır.

Kurumsal uygulama standardı: hesap değil karar sistemi

Kurumsal seviyede satış fiyatı, markup ve kâr marjı hesaplama kurmak, formülü bir hücreye yazmaktan ibaret değildir. Dosyanın aynı anda veri kalitesini, hesap zincirini, istisnayı, karar sahibini ve geriye dönük kanıtı taşıması gerekir. Satış ve fiyatlamada ciro ile değer yaratımı aynı şey değildir. Komisyon, iskonto, iade, kargo, kampanya ve kanal maliyeti net gelir ile birlikte okunmadığında yüksek satış hacmi zarar üretebilir. Bu nedenle karar birimi mümkün olduğunca ürün, sipariş veya kanal seviyesinde kurulmalı ve banka/hakediş verisiyle mutabık tutulmalıdır.

Bu rehberde kullanılan ana performans ölçüsü birim maliyet ile hedef katkı/marjı sağlayan satış fiyatı olarak düşünülmelidir. Temel hesap omurgası şöyledir: Hedef marjlı fiyat = birim maliyet / (1 − hedef marj oranı); maliyet üstü ekleme (markup) ile satış marjı aynı kavram değildir. Bu ifade bir başlangıçtır; gerçek modelde hangi satırların dahil edildiği, veri tarihi, para birimi, durum kodu ve varsa istisnalar ayrıca tanımlanmalıdır.

Veri sözlüğünü formülden önce kurun

Bir Excel sisteminin en pahalı hataları genellikle formülde değil, aynı kavramın farklı kişilerce farklı anlamda kullanılmasında oluşur. Bu nedenle ilk sayfa “Girdi” olsa bile arka planda küçük bir veri sözlüğü bulunmalıdır. Her alan için ad, açıklama, veri tipi, zorunluluk, kaynak, güncelleme sıklığı ve sorumlu belirlenmelidir. satış fiyatı, markup ve kâr marjı hesaplama için çekirdek alanlar şunlardır:

birim satın alma/üretim maliyeti
değişken satış maliyetleri
komisyon/kargo
hedef marj
vergi ve fiyat gösterim kuralı
iskonto/kampanya sınırı

Bu alanların hiçbiri sırf tablo dolsun diye eklenmemelidir. Bir alan ya hesap üretmeli, ya bir kontrolü beslemeli ya da kararın kanıtını taşımalıdır. Kullanılmayan kolon veri kalitesini artırmaz; tam tersine kullanıcıyı gereksiz girişe zorlar ve zamanla boş/yanlış değer oranını yükseltir. Kod alanları mümkün olduğunca tekil olmalı, serbest metin yalnız açıklama gereken yerde kullanılmalıdır.

Veri kaynağı birden fazlaysa “hangisi doğru?” kuralı baştan yazılmalıdır. Örneğin banka hareketi ile iç kayıt uyuşmadığında bankanın mı, ERP çıktısının mı, onaylı mutabakatın mı referans alınacağı belirlenmeden otomasyon yapılmamalıdır. Aynı şekilde rapor tarihi değiştiğinde geçmiş görünümün yeniden yazılmaması için dönem kapanışı veya snapshot yaklaşımı kullanılmalıdır.

Hesap zincirini denetlenebilir tasarlayın

Kurumsal dosyada sonuç hücresinden geriye doğru üç adımda kaynağa ulaşılabilmelidir: yönetim KPI’ı → ara hesap → ham kayıt. Gizli, dağınık veya elle üzerine yazılabilen formüller bu zinciri bozar. Ana hesap Hedef marjlı fiyat = birim maliyet / (1 − hedef marj oranı); maliyet üstü ekleme (markup) ile satış marjı aynı kavram değildir mantığına dayanıyorsa bile, pay ve payda ya da giriş-çıkış bileşenleri ayrı kolonlarda görülebilmelidir.

Toplam kontrolü ayrıca tutulmalıdır. Örneğin detay satır toplamı ile panel KPI’ı aynı olmalı; dönemler arası devreden bakiye varsa bir önceki kapanış yeni dönemin açılışına eşitlenmelidir. Yuvarlama farkı, kur farkı veya mahsup gibi teknik farklar için “diğer” kovası açmak yerine neden kodu kullanmak daha doğrudur. Diğer kovası büyüyorsa modelin sınıflandırma sözlüğü yetersizdir.

Formüllerde sabit oran veya eşik gömmek yerine AYARLAR/PARAMETRELER tablosu kullanılmalıdır. Değişebilen oranların yanında yürürlük tarihi, kaynak ve son güncelleme alanı tutulması özellikle vergi, bordro, banka, komisyon ve sözleşme koşullarında kritik bir kontroldür. Böylece parametre değiştiğinde yüzlerce formülü aramak yerine tek kontrollü kayıt güncellenir.

Gerçekçi örnek: sonucu değil nedeni okuyun

100 TL maliyete yüzde 30 eklemek satış fiyatını 130 TL yapar; ancak bu satış fiyatındaki marj yüzde 30 değildir. Özellikle komisyon ve iskonto eklendiğinde fark büyür. Fiyat motoru hedef marjı satış geliri üzerinden kurduğunda yanlış güven azalır.

Bu örnekte yönetimin soracağı asıl soru “rakam kaç?” değildir; rakamı değiştiren sürücü nedir ve hangi aksiyon bu sürücüyü etkiler? Dosya, sonucu neden ağacına bağlamalıdır. Fiyat, miktar, vade, adet, maliyet, oran veya zamanlama gibi sürücüler ayrı sütunlara ayrıldığında “neden değişti?” sorusu rapor sahibinin yorumuna bağımlı kalmaz.

Aynı örneği en az üç görünümde test etmek yararlıdır: mevcut/baz durum, aşağı yönlü stres ve yönetim aksiyonu sonrası durum. Senaryo hücreleri geçmiş gerçekleşen veriyi değiştirmemeli; yalnız geleceğe veya karar değişkenine uygulanmalıdır. Her senaryonun hangi varsayımı değiştirdiği açıkça yazılmalıdır.

Yönetim kararlarını KPI’dan ayırmayın

satış fiyatı, markup ve kâr marjı hesaplama dosyası aşağıdaki kararları mümkün olduğunca doğrudan desteklemelidir:

minimum satış fiyatı ne
iskonto sonrası marj korunuyor mu
maliyet artışı fiyatı ne kadar değiştirmeli
kanal bazında aynı liste fiyatı mantıklı mı

Her karar için üç şey görünür olmalıdır: tetik, sahip ve son tarih. Örneğin bir KPI eşik dışına çıktığında yalnız kırmızı renge dönmesi yeterli değildir. “Kim bakacak, hangi veriyle doğrulayacak ve hangi tarihe kadar ne yapacak?” soruları cevaplanmıyorsa dashboard dekorasyon olarak kalır.

Eşikler mutlak veya göreli olabilir. Mutlak eşik işletmenin minimum nakit, maksimum gecikme veya minimum marj gibi politikasını temsil eder. Göreli eşik ise bütçeye, geçen döneme veya hareketli ortalamaya göre sapmayı gösterir. İkisini aynı anda kullanmak, küçük tutarlı ama yüksek yüzdeli sapmalarla büyük tutarlı ama düşük yüzdeli sapmaları daha doğru önceliklendirir.

Kontrol çerçevesi ve mutabakat kapıları

Aşağıdaki kontroller “iyi olur” listesi değil, dosyanın güvenilirliği için kapı olarak görülmelidir:

markup ile marjı karıştırma
KDV/vergi bazını tutarlı kullan
iskontoyu liste fiyatından değil net gelirden analiz et
değişken kanal maliyetini ürün maliyetinden saklama

Kontrol sonucu yalnız “OK/HATA” olmamalıdır. Hata satırı, beklenen değer, bulunan değer, fark ve önerilen kontrol adımını göstermelidir. Böylece kullanıcı alarmı kapatmak için neye bakacağını bilir. Kontrolün kendisi de kaynaktan türemeli; örneğin “toplamlar eşit” gibi elle işaretlenen onay kurumsal kanıt değildir.

Mutabakat zamanlaması önemlidir. Günlük veriyle çalışan sistemde ay sonunda tek mutabakat geç kalabilir; aylık yönetim raporunda ise her hareketi günlük kapatmak gereksiz olabilir. Sıklık, verinin değişim hızına ve yanlış kararın maliyetine göre seçilmelidir. Yüksek para veya dava/uyuşmazlık riski taşıyan kalemlerde daha sık kontrol mantıklıdır.

İstisna yönetimi: her şeyi değil sapmayı gösterin

Premium bir yönetim dosyasının en önemli özelliklerinden biri kullanıcının binlerce satırı okumak zorunda kalmamasıdır. Normal akış detay tablosunda kalır; yönetim ekranına yalnız eşiği aşan, geciken, eksik eşleşen veya olağandışı değişen kayıt çıkar. İstisna kuyruğu kayıt kimliği, tutar, gün, neden ve sorumluyu göstermelidir.

İstisna kapatıldığında satır silinmemeli. Kapanış tarihi, aksiyon notu ve gerekiyorsa onaylayan kişi saklanmalıdır. Bu tarihçe hem süreç iyileştirmesi hem de “aynı sorun neden tekrarlandı?” incelemesi için değerlidir. Sürekli aynı tür alarm çıkıyorsa tek tek kayıt düzeltmek yerine kök neden, veri giriş ekranı veya iş kuralı üzerinde ele alınmalıdır.

Duyarlılık ve stres testi

Tek bir baz tahmin, özellikle fiyat, vade, talep veya maliyet oynaklığı olan işletmelerde sahte kesinlik yaratır. satış fiyatı, markup ve kâr marjı hesaplama için hangi iki veya üç değişken sonucu en çok etkiliyorsa onları ayrı hücrelerde oynatın. Her değişken için makul kötü, baz ve iyi değer belirleyin; uç değerleri sırf güzel sonuç üretmek için kullanmayın.

Stres testinin amacı korkutucu bir tablo yapmak değil, kararın kırılma noktasını bulmaktır. Hangi değişken hangi seviyeye geldiğinde karar değişiyor? Örneğin marj hangi maliyette kabul edilemez hale geliyor, nakit hangi haftada negatife dönüyor, stok hangi teslim süresinde yetersiz kalıyor? Bu eşik yönetimin önceden aksiyon almasını sağlar.

Dönem kapama ve versiyonlama

Dosya her yeni dönemde kopyalanıp isim değiştirilirse kısa sürede “final_v7_son2.xlsx” tipi kontrolsüz bir arşiv oluşur. Bunun yerine dönem anahtarı, veri kesim tarihi ve versiyon numarası kullanılmalıdır. Geçmiş kapanmış dönem mümkün olduğunca kilitlenmeli; düzeltme gerekiyorsa kim, ne zaman, neden değiştirdi bilgisi tutulmalıdır.

Tahmin ile gerçekleşen birbirine yazılmamalıdır. İlk tahmin, güncel tahmin ve gerçekleşen ayrı alanlar olduğunda tahmin kalitesi ölçülebilir. Bu, özellikle bütçe, nakit, tahsilat ve stok kararlarında yönetimin öğrenme döngüsünü güçlendirir: yalnız sonuç değil, tahmin hatasının yönü ve büyüklüğü de izlenir.

Rol ve yetki tasarımı

Excel dosyası çok kişi tarafından kullanılacaksa “herkes her hücreyi değiştirir” yaklaşımı kurumsal değildir. Veri giren, kontrol eden ve karar veren roller ayrılmalıdır. Girdi alanları belirgin, formül ve referans alanları korumalı olmalı; yönetim ekranında teknik kolonlar görünmemelidir. Kritik parametre değişikliği için en azından değişiklik notu zorunlu tutulmalıdır.

Kişisel veya hassas veri gerekiyorsa yalnız iş amacı için gerekli alanlar tutulmalı, gereksiz kişisel veri eklenmemelidir. Dosya paylaşımı da bu minimizasyonla uyumlu olmalıdır. Rehberdeki örnekler temsili olmalı; gerçek müşteri, çalışan veya banka verisini demo amacıyla çoğaltmak doğru değildir.

Sık yapılan hataları kök nedene göre sınıflandırın

Birinci hata tanım hatasıdır: aynı kelime farklı kişilerce farklı ekonomik anlamda kullanılır. İkinci hata zaman hatasıdır: işlem tarihi, vade, tahsil veya ödeme tarihi birbirine karıştırılır. Üçüncü hata anahtar hatasıdır: müşteri, ürün, proje veya belge isimle eşleştirilir ve yazım farkı kayıtları böler. Dördüncü hata parametre hatasıdır: değişebilen oranlar formül içine gömülür. Beşinci hata kanıt hatasıdır: sonuç vardır fakat hangi satırlardan geldiği gösterilemez.

Bu sınıflandırmayı hata kayıt tablosunda kullanın. Her düzeltmede yalnız hücreyi değiştirmek yerine hata türünü seçin. Birkaç dönem sonra hangi tür kusurun tekrarlandığı ölçülebilir. Aynı hata ailesi sürekli çıkıyorsa eğitim, veri doğrulama, entegrasyon veya süreç tasarımı değişmelidir.

Yönetim toplantısında nasıl okunmalı?

Paneli soldan sağa bir hikâye gibi tasarlayın: önce sonuç, sonra değişim, sonra neden, sonra risk, son olarak aksiyon. Bir toplantıda önce detay satırlarına inmek yerine en büyük üç olumlu ve üç olumsuz sapmayı konuşmak daha etkilidir. Detay yalnız kararın doğrulanması gerektiğinde açılır.

Renk sayısını sınırlayın. Kırmızı yalnız eylem gerektiren istisna için, nötr renkler normal durum için kullanılmalıdır. Her şey renkliyse hiçbir şey öncelikli değildir. Benzer biçimde ondalık basamak ve grafik sayısını artırmak analitik kaliteyi yükseltmez; yönetim kararının hassasiyetine yetecek seviyede gösterim kullanılmalıdır.

İç denetim için 12 maddelik kapanış testi

Veri kesim tarihi açık mı?
Ana kayıt kimlikleri tekil mi?
Açılış/kapanış veya detay/panel toplamı mutabık mı?
Değişebilen parametrelerin kaynak ve yürürlük tarihi var mı?
Formüller girdi hücreleriyle karışmış mı?
İstisna eşikleri açıklanabilir mi?
En önemli sapmaların nedeni kodlanmış mı?
Aksiyon sahibinin ve hedef tarihinin kaydı var mı?
Geçmiş kapanmış dönem iz bırakmadan değiştirilebiliyor mu?
Baz ve stres senaryosu aynı ham gerçekleşeni bozmadan çalışıyor mu?
Yönetim KPI’ından ham kayda geri iz sürülebiliyor mu?
Dosya boş veri veya eksik alan durumunda yanıltıcı sıfır üretmek yerine uyarı veriyor mu?

Bu testlerden biri başarısızsa dosya “çalışıyor” olabilir ama kurumsal olarak tamamlanmış sayılmamalıdır. Özellikle mutabakat, parametre kaynağı ve izlenebilirlik hataları doğrudan yanlış karar riskidir.

30 günlük uygulama planı

İlk hafta tanımları ve veri sözlüğünü sabitleyin; eski veriyi hemen içeri taşımak yerine doğru anahtar ve kategori yapısını kurun. İkinci hafta sınırlı bir dönem veya küçük örneklemle hesap zincirini test edin. Üçüncü hafta gerçek veriyle mutabakat, istisna ve stres senaryolarını çalıştırın. Dördüncü hafta yönetim ekranını sadeleştirin, gereksiz KPI’ları kaldırın ve kapanış prosedürünü yazılı hale getirin.

Başlangıçta her ihtimali modellemeye çalışmak yerine kritik karar zincirini uçtan uca doğru kurmak daha değerlidir. İlk sürüm güvenilir olduktan sonra yeni kırılımlar eklenebilir. Bunun tersi, yani onlarca grafik ve kolonla başlayıp veri disiplinini sonra çözmeye çalışmak, bakım borcunu büyütür.

Sonuç: başarı ölçütü dosyanın büyüklüğü değil karar kalitesidir

satış fiyatı, markup ve kâr marjı hesaplama için iyi Excel sistemi, kullanıcıya yalnız toplam vermemelidir. birim maliyet ile hedef katkı/marjı sağlayan satış fiyatı sonucunu üretmeli, sonucu Hedef marjlı fiyat = birim maliyet / (1 − hedef marj oranı); maliyet üstü ekleme (markup) ile satış marjı aynı kavram değildir zincirine bağlamalı, istisnayı işaretlemeli ve yönetimin ne yapacağını görünür kılmalıdır. Veriyi güncellemek kolay, geçmişi denetlemek mümkün ve kararın kaynağını açıklamak hızlı olmalıdır.

Bu standarda ulaşıldığında dosya kişisel hesap tablosu olmaktan çıkar; tekrar edilebilir bir yönetim kontrolüne dönüşür. Rehberin başındaki temel uygulamayı bu kurumsal kontrol katmanıyla birlikte kullanın ve işletmenizin eşiklerini, sorumlularını, veri kaynaklarını kendi koşullarınıza göre açıkça tanımlayın.

Kontrol kartı 1: markup ile marjı karıştırma

Bu kontrol, satış fiyatı, markup ve kâr marjı hesaplama sürecinde yalnız teknik doğruluk için değil, yönetim kararının tekrar edilebilir olması için uygulanır. Önce ilgili ham kayıtların dönem ve kimlik bütünlüğünü doğrulayın; ardından hesaplanan birim maliyet ile hedef katkı/marjı sağlayan satış fiyatı sonucunun detay toplamıyla eşleştiğini kontrol edin. Fark oluşursa sonuç hücresini elle düzeltmek yerine farkın kaynağını neden koduyla kaydedin. Bu kartın karar bağlantısı “minimum satış fiyatı ne” sorusudur. Kontrol geçmeden bu soruya verilen cevap nihai kabul edilmemelidir. Kanıt olarak veri kesim tarihi, kontrol sonucu, fark varsa tutarı ve aksiyon sahibini saklayın. Böylece sonraki kapanışta aynı sorunun tekrar edip etmediği ölçülebilir.

Kontrol kartı 2: KDV/vergi bazını tutarlı kullan

Bu kontrol, satış fiyatı, markup ve kâr marjı hesaplama sürecinde yalnız teknik doğruluk için değil, yönetim kararının tekrar edilebilir olması için uygulanır. Önce ilgili ham kayıtların dönem ve kimlik bütünlüğünü doğrulayın; ardından hesaplanan birim maliyet ile hedef katkı/marjı sağlayan satış fiyatı sonucunun detay toplamıyla eşleştiğini kontrol edin. Fark oluşursa sonuç hücresini elle düzeltmek yerine farkın kaynağını neden koduyla kaydedin. Bu kartın karar bağlantısı “iskonto sonrası marj korunuyor mu” sorusudur. Kontrol geçmeden bu soruya verilen cevap nihai kabul edilmemelidir. Kanıt olarak veri kesim tarihi, kontrol sonucu, fark varsa tutarı ve aksiyon sahibini saklayın. Böylece sonraki kapanışta aynı sorunun tekrar edip etmediği ölçülebilir.

Kontrol kartı 3: iskontoyu liste fiyatından değil net gelirden analiz et

Bu kontrol, satış fiyatı, markup ve kâr marjı hesaplama sürecinde yalnız teknik doğruluk için değil, yönetim kararının tekrar edilebilir olması için uygulanır. Önce ilgili ham kayıtların dönem ve kimlik bütünlüğünü doğrulayın; ardından hesaplanan birim maliyet ile hedef katkı/marjı sağlayan satış fiyatı sonucunun detay toplamıyla eşleştiğini kontrol edin. Fark oluşursa sonuç hücresini elle düzeltmek yerine farkın kaynağını neden koduyla kaydedin. Bu kartın karar bağlantısı “maliyet artışı fiyatı ne kadar değiştirmeli” sorusudur. Kontrol geçmeden bu soruya verilen cevap nihai kabul edilmemelidir. Kanıt olarak veri kesim tarihi, kontrol sonucu, fark varsa tutarı ve aksiyon sahibini saklayın. Böylece sonraki kapanışta aynı sorunun tekrar edip etmediği ölçülebilir.

Kontrol kartı 4: değişken kanal maliyetini ürün maliyetinden saklama

Bu kontrol, satış fiyatı, markup ve kâr marjı hesaplama sürecinde yalnız teknik doğruluk için değil, yönetim kararının tekrar edilebilir olması için uygulanır. Önce ilgili ham kayıtların dönem ve kimlik bütünlüğünü doğrulayın; ardından hesaplanan birim maliyet ile hedef katkı/marjı sağlayan satış fiyatı sonucunun detay toplamıyla eşleştiğini kontrol edin. Fark oluşursa sonuç hücresini elle düzeltmek yerine farkın kaynağını neden koduyla kaydedin. Bu kartın karar bağlantısı “kanal bazında aynı liste fiyatı mantıklı mı” sorusudur. Kontrol geçmeden bu soruya verilen cevap nihai kabul edilmemelidir. Kanıt olarak veri kesim tarihi, kontrol sonucu, fark varsa tutarı ve aksiyon sahibini saklayın. Böylece sonraki kapanışta aynı sorunun tekrar edip etmediği ölçülebilir.

Kontrol kartı 5: markup ile marjı karıştırma

Kontrol kartı 6: KDV/vergi bazını tutarlı kullan

Bu kontrol, satış fiyatı, markup ve kâr marjı hesaplama sürecinde yalnız teknik doğruluk için değil, yönetim kararının tekrar edilebilir olması için uygulanır. Önce ilgili ham kayıtların dönem ve kimlik bütünlüğünü doğrulayın; ardından hesaplanan birim maliyet ile hedef katkı/marjı sağlayan satış fiyatı sonucunun detay toplamıyla eşleştiğini kontrol edin. Fark oluşursa sonuç hücresini elle düzeltmek yerine farkın kaynağını neden koduyla kaydedin. Bu kartın karar bağlantısı “iskonto sonrası marj korunuyor mu” sorusudur. Kontrol geçmeden bu soruya verilen cevap nihai kabul edilmemelidir. Kanıt olarak veri kesim tarihi, kontrol sonucu, fark varsa tutarı ve aksiyon sahibini saklayın. Böylece sonraki kapanışta aynı sorunun tekrar edip etmediği ölçülebilir.

Kontrol kartı 7: iskontoyu liste fiyatından değil net gelirden analiz et

Bu kontrol, satış fiyatı, markup ve kâr marjı hesaplama sürecinde yalnız teknik doğruluk için değil, yönetim kararının tekrar edilebilir olması için uygulanır. Önce ilgili ham kayıtların dönem ve kimlik bütünlüğünü doğrulayın; ardından hesaplanan birim maliyet ile hedef katkı/marjı sağlayan satış fiyatı sonucunun detay toplamıyla eşleştiğini kontrol edin. Fark oluşursa sonuç hücresini elle düzeltmek yerine farkın kaynağını neden koduyla kaydedin. Bu kartın karar bağlantısı “maliyet artışı fiyatı ne kadar değiştirmeli” sorusudur. Kontrol geçmeden bu soruya verilen cevap nihai kabul edilmemelidir. Kanıt olarak veri kesim tarihi, kontrol sonucu, fark varsa tutarı ve aksiyon sahibini saklayın. Böylece sonraki kapanışta aynı sorunun tekrar edip etmediği ölçülebilir.